Het sprookje van de Belg die goud won met ArgentiniŽ

Het is een verhaal zoals je ze maar zelden tegenkomt. De enige Belg die donderdag olympisch goud won, speelde bij de tegenstander: Argentinië. Na zijn allereerste interland stond, Luca Masso, de kleinzoon van Eddy Merckx pardoes met een gouden medaille om zijn nek. Ook nog eens nadat hij zijn vaderland had verslagen, het land waar hij is opgegroeid en waar hij nog steeds woont.

Hij kon het zelf ook niet geloven. "Het is moeilijk om mijn gevoelens te beschrijven. Een jaar geleden had ik dit nooit gedacht. Nu sta ik hier in Rio met een gouden medaille. Ongelofelijk."

Ze zullen in België vast nog wel eens terugdenken aan het moment dat ze Masso vertelden dat hij niet goed genoeg was voor de nationale selectie. Hij doorliep alle jeugdelftallen, speelde op het WK onder 21, maar voor het hoogste team kwam hij niet in aanmerking. Omdat zijn moeder Sabrina Merckx getrouwd is met Eduardo Masso, de Belgische oud-tennisser met Argentijnse roots, kon hij ook voor Argentinië uitkomen.

"Ik ben pas 5 of 6 jaar geleden voor het eerst in Argentinië geweest", biechtte de 22-jarige Masso na de gewonnen finale op. "Ik ga er nu ook alleen maar naartoe voor de nationale ploeg. Argentinië is immers ver van België vandaan. Ik voel me Belg, ik heb ook met een paar van die jongens van België gespeeld, maar op een avond zoals deze voel ik me ook Argentijn."

Masso vroeg zijn vader ooit of hij goed genoeg was om professioneel tennisser te worden. Het antwoord was duidelijk: nee. Sindsdien stort hij zich op het hockey. Voor wielrennen heeft hij – in tegenstelling tot zijn opa – nooit talent gehad. Zijn opa is een icoon in de sportwereld: één van de grootste wielrenners die ooit bestaan heeft, misschien wel de aller-, allergrootste. Hij won de Tour de France vijf keer en werd drie keer wereldkampioen. Er is echter één prijs die ontbreekt op Merckx’ palmares; hij is nooit olympisch kampioen geworden.

Het is natuurlijk te bizar voor woorden dat het Masso al in zijn allereerste interland is gelukt wat zijn opa nooit voor elkaar heeft kunnen krijgen.

Het was voor Masso eigenlijk al een verrassing dat hij überhaupt als reservespeler mee naar Rio de Janeiro mocht. Van de Olympische Spelen had hij nooit durven dromen, niet in België, niet in Argentinië. Maar na de slachtpartij in de halve finale tegen Duitsland (5-2) werd bekend dat hij door de blessures van Matías Paredes en Matías Rey ook nog eens daadwerkelijk speelminuten ging maken.

Eddy Merkcx wilde naar Rio de Janeiro komen om de finale te zien, maar dat ging niet door. "Hij had de tickets al, maar hij heeft rugproblemen en kon niet reizen. Het zal niet gemakkelijk voor hem geweest zijn, voor de tv. Als Belg moet hij deze wedstrijd toch voor Argentinië zijn geweest. Ik ben toch zijn kleinzoon. Wat zal ie trots op me zijn."